به گزارش روابط‌عمومی جهاددانشگاهی، رهبر شهید انقلاب، حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای(رضوان‌الله تعالی علیه)، همواره از اصلی‌ترین حامیان پیشرفت علمی کشور بوده‌اند. ایشان در دیدارهایی که به‌ویژه با جوانان، دانشگاهیان و نخبگان کشور داشتند، ضمن قدردانی از تلاش فعالان عرصه علم در سراسر کشور که برای توسعه و پیشرفت علمی مجاهدت می‌کنند، «علم پیشرفته» را یکی از مولفه‌های اساسی اقتدار ملی معرفی می‌کردند؛ موضوعی که به تعبیر ایشان، از عوامل مهم یأس دشمنان به شمار می‌رود.

 در میان نهادهای مولود انقلاب اسلامی، جهاددانشگاهی در مسیر رسالت علمی و انقلابی خود همواره مورد توجه و تأکید رهبر فرزانه شهید بوده است. معظم‌له در دیدارهایی که با جهادگران، پژوهشگران و مدیران جهاددانشگاهی داشته‌اند، مکرراً بر اهمیت پیشرفت علمی کشور و نقش اقتدارآفرین علم تأکید می‌فرمودند.

 به مناسبت اربعین شهادت قائد امت، در این ایام مروری داریم بر گزیده‌ای از بیانات ایشان که در مقاطع مختلف و در جمع جهادگران جهاددانشگاهی بیان فرموده‌اند. در این رهنمود، موضوع هویت جهادی و اهمیت نظم و انضباط انقلابی تبیین گردیده است.

رهنمود(6):

بخشی از بیانات در جمع اعضا و مدیران جهاددانشگاهی در جریان بازدید از پژوهشگاه رویان جهاددانشگاهی، 25، تیر ماه 86:

بنده به جهاددانشگاهى اعتقاد راسخ دارم. کارهاى بزرگى کرده اند؛ کارهاى خوبى کردید و همینطور که گفتیم: «أُسّسَ عَلى التَّقوى مِن أوّلِ یَوم». از اول تا حالا که ما جهاددانشگاهى را شناختیم، بر اساس دین و تقوا بود. بر اساس دین و تقوا نگهش دارید. 
چند دقیقه‌ى پیش با دوستان اینجا صحبت بود و عرض کردیم سعى کنید هویت جهاد، تغییر پیدا نکند. اینى که شما مى بینید هویت بعضى از اشخاص - فکرهایشان، ترکیب‌هاى ذهنىشان - از اول انقلاب تا حالا 180 درجه عوض شده، این یک روال و ممشاى طبیعى نیست که بگویید طبیعتش همین است دیگر؛ نخیر، هرگز این جورى نیست.
طبیعى این است که اگر انسان یک فکر و یک راهى را به منطق و استدلال پذیرفت، این را تا آن نقطه ى آخرِ راه برود و اگر عمرش کفاف نداد، در این راه بمیرد. این طبیعى نیست که ما بگوییم: یک راهى را حرکت کنیم برویم؛ گاهى هم با شور و خیلى هیجان، بعد از یک نقطه، ناگهان زاویه بزنیم! بعد، این زاویه ها اینقدر ادامه پیدا کند که تبدیل شود به عکس! این، به هیچ وجه طبیعى نیست. بعضی‌ها توجیه می‌کنند: «خوب آقا، اول انقلاب، اول انقلاب بود؛ حالا زمان اثر گذاشته، ما عوض شدیم!» نخیر، زمان بر روى عنصرهاى ضعیف و بى ریشه و اعتقادهاى واهى و مبتنى بر احساس محض اثر می‌گذارد؛ یا زمان با همراهى طمع‌ها و هوس‌ها اثر می‌گذارد. «إنَّ الّذینَ تَولّوا مِنکُم یَومَ التَّقَى الجَمعان إنَّمَا استَزلَّهُم الشَّیطانُ بِبَعضِ ما کَسَبوا»1. قرآن می‌گوید: «آنهایى که در جنگ احد برگشتند؛ طاقت نیاوردند بایستند، این لغزش اینها به خاطر آن کارى است که قبلاً کردند. ما وقتى روح را نساختیم، خودمان را محکم نکردیم، معلوم است؛ هر مماسى روى آن اثر می‌گذارد؛ یکى، دو تا، سه تا، ناگهان مىبینید که شکلش عوض شد؛ اما وقتی که مثل فولاد آبدیده، محکم و استوار و بر مبناى تفکر درست و منطق صحیح، هویت دینى انسان شکل گرفت و هویت انقلابى شکل گرفت، هرچه زمان بگذرد، این هویت روشنتر، واضح تر، جذاب تر، مستحکم تر می‌شود. آدم‌ها اینجورند؛ نهادها هم این جورند. نگذارید نهاد جهاددانشگاهى، تبدیل شود به یک هویت دیگر؛ به یک هویت غیر دینى، غیر انقلابى. من یک بار در جمع همین عزیزان جهاددانشگاهى مطلبى را چند سال پیش گفتم، که یادم هم نبود؛ این را براى من آوردند، خواندم و یادم آمد - باید این هویت صحیح را و این هویت ایمانى را حفظ کنید و باقى بماند.

خوشبختانه همینجور هم بوده و تا حالا هم باقى مانده است؛ چون ساخت جهاددانشگاهى و نوع مدیریت، نوع عملکرد، نوع ارتباط رأس با بدنه، جهتگیریها، خواستها، خواستهاى خوبى بوده است - آنچه که آن روز گفتم، این بود که بعضیها تصور میکنند انقلابیگرى، یک حرکت انقلابى، یعنى حرکت بى انضباطِ همراه با شلوغى، سردرگمى و بى نظمى! میگویند آقا؛ آنها انقلابى بود و تمام شد! این، غلط است. مطلقاً در ذات تحرک انقلابى، اغتشاش و بى نظمى نیست. بعکس، انضباط انقلابى از محکمترین و قویترین انضباطهاست. انضباطى که ریشه از ذهن انسان، از دل انسان، از ایمان انسان میگیرد، بهترین انضباطها را دارد. اول انقلابها از جمله انقلاب ما، بى نظمیهائى دیده میشود که این ناشى است از آغاز حرکت انقلابى؛ چون یک بناى کهنهى درهم ریخته باید نابود شود و جایش یک بناى دیگر بیاید. این، چیز طبیعىاى است؛ ولى وقتی‌که بناى نو، بناى جدید ساخته شد بر پایه هاى درست، حرکت براساس آن، حرکتِ منضبط و خوب خواهد بود و پیش خواهد رفت و این، انقلابى است. بنابراین انقلابی‌گرى را با بی‌نظمى و با شلوغ‌کارى و با نشناختن ضابطه و قانون نباید اشتباه کرد.